هو الســـــاقی

ترسان از نردبــان بالا می رویم تا دست خدا را بگیریم

 غافـــل از اینکه ...  آن پایین  …

خــــــد ا

 نردبان را گرفته که ما

 نیفتیم

هو الساقی

فاطـــمه یک یادبود ماندنی است

فاطـــمه تنها سرود خواندنی است

فاطـــمه علامه ساز مکتب است

فاطـــمه خیر کثیر کوثــر است

هو الساقی

ای فاطـــــمه (س)

ای که بهترینی برخاتم انبیا نگینی

از عشق تو گشته عالمی مست

بی عشق تو راه هرچه بن بست

هو الساقی

مهمي كه گشته جهان روشن از فروغ جمالش

خدا به سوره كوثــر بيان نموده كمالش

يگـانه گل ياس گلستان نبي(ص) 

   يگانه نگين آفرينش

انسيه حوراء

   فاطـــمه الزهــــراء ( س) 

 مقدمـت فرخنده و مبـــــارك باد .

هو الساقي

وقتي به آسمان نگاه مي كنم ...

به عظمت دلت پي مي برم كه به اندازه آسمان است.

اين عظمت را مي توان از چشم هايت ديد .

اكنون كه در آسمان هستي ...

كاش مي شد ...!

لحظه اي صميميت و عطر وجودت را بار ديگر احساس كنم.

دستانت را ببوسم و نگاه مهربانت را

كه تمام وجود من است .

بار ديگر ببينم...

كاش مي شد ...!

در راه زندگي ام من و تو و خدا با هم بوديم.

هرچند اكنون تو پيش خدايي و خدا با من.

**************

تا مادر كيميا نشده .قدرش رو بدونيد.

هو الساقی

زندگی بافتن فرشیست هزار تار که نقشش عاریتی نیست

 می بافیم و باز می بافیم تا به پایان رسانیم

و اگر بافتن پایانی نداشت چه سخت بود بافتن و بافتن..؟!

هو الساقی

انسان آن قدرها كه به نظر مي آيد،
كوچك و حقير نيست.
او تمامي آسمان و كائنات را در خويشتن دارد؛
او همه ي هستي را در خويش پيچيده است.
آري، او در ظاهر شبنمي بيش نيست،
اما در دل، اقيانوسي بي كرانه را پنهان كرده است.
علم، به همين ظاهر محدود پرداخته است؛ ظاهر شبنم.
آنهايي كه به ژرفاي هستي آدمي فرو رفته اند،
با شگفتي دريافته اند كه
هر چه بيشتر در اين بي كرانه غرق شوند،
او را بي كرانه تر مي يابند.
هنگامي كه به هسته ي مركزي وجود آدمي مي رسي،
در مي يابي كه او با هستي يگانه است.
او همه ي جها ن است.
اين است تجربه ي ذات الوهي در انسان
به درون خويش سفر كن.
به ژرفاي خود برو.
خدا در توست.
كشفش كن.